Jaka jest cena geniuszu?

Czy chcielibyście ją ponieść, aby osiągnąć perfekcję w swojej dziedzinie? 

Wielu z Was oglądało zapewne bijący swego czasu rekordy popularności serial "Gambit Królowej". Według mnie, tym, co najbardziej przyciągało widzów, nie były szachy, czy ciekawie rozwijająca się historia, ale postać głównej bohaterki- nieoczywista, zdystansowana, genialna. Przypomnijmy sobie jej historię. Beth, jako 8-letnia dziewczynka, po odejściu swojego ojca i samobójczej śmierci matki, trafia do sierocińca, gdzie szybko nawiązuje kontakt z woźnym, który uczy ją gry w szachy. Dziewczynka odnajduje w grze ucieczkę od otaczającej ją rzeczywistości, a także uporządkowany świat, w którym ma wpływ na każdy ruch i rozgrywkę, co daje jej poczucie bezpieczeństwa, którego nie zaznała w dzieciństwie. 

Beth, po traumatycznych wydarzeniach, zachowuje się w placówce w sposób chłodny i wycofany, nie szuka wsparcia ani bliskości u opiekunów, czy rówieśników. W ten sposób wypiera traumę, której doznała i nie dopuszcza do siebie emocji takich jak smutek, żal, żałoba. Główna bohaterka, dorastając, angażuje się coraz mocniej w doskonalenie szachowych umiejętności, mając przy tym problem z nawiązywaniem i utrzymywaniem relacji międzyludzkich. W swoim dążeniu do doskonałości, traktuje ludzi niemal jak narzędzia, zatrzymuje przy sobie tych, którzy są w stanie w jakiś sposób pomóc jej osiągnąć cel uzyskania tytułu mistrzyni szachowej. Podczas przebywania w sierocińcu, Beth niewątpliwie stosuje mechanizm obronny zwany dysocjacją. Wycofuje się ze świata, który był dla niej zbyt okrutny i odnajduje ukojenie tylko podczas gry w szachy, bo stanowią przeciwieństwo chaosu, z jakim przyszło jej się zmagać we wczesnym dzieciństwie. Wraz z wiekiem, odkrywa działanie środków psychoaktywnych oraz alkoholu, który zastępuje jej relacje z ludźmi. Już jako młoda kobieta, nawet w intymnych relacjach pozostaje zimna i wycofana.

Rys osobowości Beth pasuje niemal idealnie pod typ schizoidalny, jej zachowanie jest całkowicie pozbawione spontaniczności i emocji, jakby całą swoją energię i uwagę zarezerwowała wyłącznie dla szachów. Ponadto skłonność do uzależnień, przygodny seks, wewnętrzne pustka, brak zaangażowania w jakikolwiek związek, tendencja do zachowań samouszkadzających (uzależnienia) wskazuje na sposób postępowania charakterystyczny dla zaburzenia osobowości typu bordeline. Pewne cechy Beth, takie jak dystans, dążenie do perfekcji, nieangażowanie pomogły jej niewątpliwie w dążeniu do sukcesu, w osiąganiu perfekcji w swojej wymarzonej dziedzinie. Czy jednak sukces nadal jest tak dużą wartością, jeżeli cieszymy się nim w samotności? 

Gdyby położyć na szali bliskość, a sukces, to w którą stronę przechyla się u Was?
Copyright ©2022 Zzyciemnaty.pl, Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Liczba odwiedzin: 581